Klaas de Jong, 24 uur per dag trainer

0
Klaas de Jong
24 uur per dag trainer

Trainers zijn er in vele soorten en maten. Je hebt de zogenaamde specifieke broodtrainers, maar ook cv-gevoelige oefenmeesters met een zorgvuldige carrièreplanning en trainers waarbij het vak min of meer in het DNA is verweven. SC Joure trainer en kind van de club Klaas de Jong behoort tot de laatste categorie. “Ik ben 24 uur per dag trainer.”

Klaas de Jong, in het dagelijks leven als ambtenaar werkzaam bij de gemeente Súdwest-Fryslân, mag gerust gerekend worden tot de bevlogen trainers. “Ik ben gestopt op mijn  35e als speler van het eerste team. Ik heb de ‘gouden jaren’ in de top van het zondagvoetbal nog meegemaakt. Ik was centrale verdediger en liet het ‘poetswerk’ graag over aan de voorstopper. Zelf was ik een type Koeman. De opbouw vanuit de verdediging was mijn sterkste punt. Daarnaast had ik er een gruwelijke hekel aan dat mensen mij wilden passeren als ze door de verdediging braken. Het waren mooie jaren met tegenstanders als De Treffers, Achilles ’29  en HSC’21. Ik ben daarna naadloos in het trainersvak gerold. Eerst als assistent bij SC Joure, daarna bij vv Balk, VVI en nu al weer voor het vierde jaar in Joure. Overigens geloof ik niet zo in termen als een “maximale houdbaarheidsdatum” in het trainersvak. Je moet je gewoon elk jaar afvragen of je zelf aan iets nieuws toe bent of dat de spelersgroep misschien baat heeft bij een nieuw gezicht. Dat is niet gebonden aan het aantal jaren dienstverband. Ik ben een echte liefhebber. Als ik perspectief zie bij een vereniging kan ik overal aarden. Ik hanteer wel de stelregel dat mijn club op maximaal een half uur rijden moet zijn.”

 

Sportieve plicht

Het eindpunt vorig seizoen was in Steenwijk waar de groen-witten in de nacompetitie het af moesten leggen tegen ‘d Olde Veste. De Jong: “De nacompetitie nieuwe stijl bevalt me prima. Een wedstrijd erop of eronder, dat heeft wel wat. Ook de degradatieregeling, één club direct eruit en twee die erom moeten spelen kan op mijn sympathie rekenen. Wat ik wel jammer vind, is dat de herkansers uit de hogere klasse bewust bevoordeeld worden in de vorm van thuiswedstrijden. Dat zou men anders moeten organiseren bij de KNVB. Van de acht ploegen van de nacompetitie kan er maar één promoveren. Eigenlijk moet je welhaast direct kampioen worden. Dat zal volgend jaar niet meevallen. Ik denk dat we er nu ook nog niet aan helemaal  toe zijn. Er is nog een behoorlijk klassenverschil, met name met het linker rijtje van de eerste klas. Daar wordt veelal al gewerkt met betalingen en spelers die gehaald worden. Daar is SC Joure al een tijdje geleden mee gekapt en die beslissing kan ik goed billijken. Er zijn weinig mensen binnen en rond de club die terugverlangen naar die tijd. Althans, ik hoor die geluiden niet.”

In de competitie vorig jaar vond ik Leeuwarder Zwaluwen eigenlijk het beste team. In Leeuwarden zijn we ondersteboven gespeeld en stonden we in de rust al met 5-0 achter. Dat had ik nog nooit meegemaakt. In Joure hebben we in de laatste competitiewedstrijd gestreden voor wat we waard waren en mede hierdoor werden de Zwaluwen niet kampioen. Of VVI dat tegen Broekster Boys ook gedaan heeft durf ik niet te zeggen. Ik weet dat ze daar wel met schorsingen en blessures te kampen hadden en als je geen brede selectie hebt scheelt dat veel. Volgend jaar hebben we naast Leeuwarder Zwaluwen ook Blauw Wit ’34 op het programma. Daarnaast heeft SV Marum zich versterkt en vind ik ook De Griffioen en CVVO goede ploegen. Ik heb geen doelstelling van het bestuur meegekregen, maar als spelersgroep en begeleiding moeten we gaan voor een prijsje. Dat mag verwacht worden.”

Ander gezicht

Het vlaggenschip van SC Joure zal een kleine metamorfose ondergaan. De Jong: “Er stoppen drie basisspelers vanwege drukke werkzaamheden, daarentegen krijgen we er acht jongens bij. Vier jongens uit de Onder-19, waarvan twee eerstejaars spelers, en vier jongens die oorspronkelijk bij SC Joure speelden en die na een uitsapje elders weer terugkeren op het nest. Allemaal midden twintigers. We hebben dus een mooie uitgebalanceerde ploeg, al had ik er wat meer echte “vuurvreters” bij willen hebben. Voetballend zal het allemaal wel lukken met de nieuwe selectie. Ook qua begeleiding maken we weer een stapje voorwaarts. Mede vanwege de omvang van de groep en het belang dat de vereniging hecht aan een kwalitatief goed tweede team, heb ik volgend jaar de beschikking over twee assistenten. Grootste voordeel hiervan is dat we de groep indien gewenst kunnen opdelen en specifieker kunnen trainen. Ik heb er nu al weer zin in. We starten op 14 augustus.”

Accenten

Klaas de Jong vertelt niet een trainer te zijn die gelooft in systemen. “Ik denk niet in systemen, maar meer in accenten. Waar zet je druk en op welke manier? Hoe voetbal je ergens onderuit? Daarnaast heb je te maken met de verzameling aanwezige  kwaliteiten binnen je spelersgroep. Je eigen positieve punten benutten en minder positieve aspecten waar mogelijk camoufleren. Het leggen van juist die accenten zie ik als één van mijn belangrijkste opdrachten. Ik ben ook niet een man van het stellen van regels. Regels afdwingen betekent ook de verplichting om deze te handhaven en ik loop al iets te lang mee om te weten dat zoiets op ons niveau niet werkt. Als een speler vanwege werk niet kan trainen, dan heb ik daar alle begrip voor. Werken is belangrijker. Je merkt dat het onregelmatig werken in deze tijd grotere vormen aanneemt dan pakweg tien, twintig jaar geleden.  Aan de andere kant: als een speler midden in het seizoen een weekendje naar Center Parcs plant en zijn vervanger doet het goed dan weet hij wat de consequenties kunnen zijn en daar zit ik dan ook niet mee. Ik vraag de jongens altijd zorgvuldig hun weekendjes te plannen. Het speelschema is immers bekend.”

Jeugd

De Jong, in het bezit van het TC2- diploma,  is zeer te spreken over het jeugdbeleid binnen Sportclub Joure. “Ik weet wat er allemaal gebeurt en ik zie de toekomst positief tegemoet. Er spelen nu drie selectieteams op hoofdklasseniveau ( Onder 19, Onder 17 en Onder 13, red.) en één in de derde divisie ( Onder 15). Dat is een behoorlijk niveau. De sprong vanuit de Onder 19 naar het eerste team blijft echter groot. Snelheid, fysiek, het is een groot verschil. We spelen met enige regelmaat als Onder 23 team oefenwedstrijden om de jongens dat ook in de praktijk te laten ervaren. Je merkt wel dat wanneer jongens alle selectieteams in de jeugd hebben doorlopen weleens te makkelijk denken over de stap. Vandaar dat we ook erg blij zijn dat het tweede team nu in de reserve eerste klasse speelt. Samenvattend gaat het eigenlijk goed met SC Joure. We zullen  wel de randvoorwaarden goed moeten blijven bewaken. Betalen doen we niet, maar voor het overige moet alles wel goed geregeld zijn. Anders heb je het gevaar dat andere clubs toch weer aantrekkelijker worden. Misschien dat we op dat gebied nog een paar stapjes moeten maken.”

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend