Op de koffie bij Olaf Storms – fractievoorzitter VVD-DFM

0

BALK – “Als je het ergens niet mee eens bent jongen, dan moet je naar de gemeenteraad stappen, was het antwoord van mijn vader op mijn vraag waarom de gemeente een bepaalde beslissing over onze speeltuin had genomen.

Dus daar zat ik vier weken later als jochie van twaalf op de publieke tribune bij de raad van Sittard. En daar bleef het niet bij. Ik raakte geïnteresseerd in de werking van het gemeentelijke apparaat en wat dat voor de inwoners van een gemeente voor gevolgen had. Nu, 43 jaar later, ben ik fractievoorzitter van de VVD De Fryske Marren en werk ik bij de gemeente Noordoostpolder.” Een portret van Olaf Storms, 55 jaar, getrouwd met Sonja Bonnema, vader van twee kinderen, David van achttien en Julia van bijna zeventien, en woonachtig met gezin en hond Luca op een mooi ‘stek’ aan de rand van Balk.

Sittard, Balk, Noordoostpolder, hoe zit dat?

“Ik ben geboren en getogen in Sittard in 1962, de koudste winter sinds 1789 heb ik me laten vertellen. Ik was de Benjamin van het gezin Storms, dat naast mij nog twee oudere broers telde. Mijn vader zat op kantoor bij de DSM en mijn moeder was een vooruitstrevende vrouw die in het onderwijs zat. Dat was op zich al uniek, want er waren in die tijd maar weinig vrouwen die voor de klas stonden. Ik ben opgegroeid in een kritisch liberaal gezin. Discussies over geloof, politiek en maatschappelijke ontwikkelingen werden niet gemeden vanwege de kinderen.”

Afwijking

“Dat ik op mijn twaalfde al bij de raad zat” – grijnzend – “En zeer geïnteresseerd was in het reilen en zeilen van het politieke apparaat in onze woonplaats Sittard, is waarschijnlijk een afwijking. Ik weet het en ik zou er voor behandeld moeten worden, maar feit is dat ik met enige regelmaat de gemeenteraadsvergaderingen bezocht. Dat is eigenlijk mijn hele leven zo gebleven en ik heb mijn opleiding er ook op afgestemd; na de Havo de Heao en daarna de Bestuursacademie.”

Vrijwilliger

Een baan vinden, uiteraard bij een gemeente, was na zijn afstuderen op de overbevolkte arbeidsmarkt van 1984 geen sinecure, zodat Storms de gemeente Sittard aanbood om vrijwilligerswerk te doen. Sittard zag daar niets in, maar buurgemeente Heerlen was daar wel voor ‘te porren’, zodat hij de spreekwoordelijke gemeentelijke ‘krullenjongen’ werd, maar in de anderhalf jaar dat hij in Heerlen werkte, wel veel ervaring op deed. In 1986 kreeg hij een baan bij de gemeente Texel op de secretarie.

“Daar heb ik achttien jaar met heel veel plezier gewerkt en vooral veel geleerd, omdat Texel weliswaar een relatief kleine gemeente is, maar je er altijd te maken hebt met problemen waar het gemeentelijke apparaat eigenlijk niet op berekend is. Dat gold zowel voor de infrastructuur, de gemeentegrenzen overstijgende problematiek van ‘De Wadden’, als ook voor de toeristen die daar een tweede huisje hadden en, waarschijnlijk omdat ze genoeg geld en te veel tijd hadden, overal bezwaar en beroep tegen aantekenden. Na achttien jaar, in 2004, was ik ‘uit de organisatie gegroeid’, inmiddels getrouwd met Sonja en vader van twee kinderen. Het werd tijd om de bakens te verzetten naar de gemeente Noordoostpolder waar ik manager van het cluster VTH (vergunningen, handhaving en toezicht) kon worden. Onze woonplaats werd Balk, op  de grens van weilanden, bossen en water, ik kon me met mijn ‘Limburgse hart’ geen mooier plekje voorstellen.”

Politiek geëngageerd

“Op Texel heb ik de politiek altijd wel gevolgd maar er niet actief aan deelgenomen. Raadslid worden in een gemeente die ook je werkgever is, vind ik niet zuiver. Maar woonachtig in De Fryske Marren en werkend in de gemeente Noordoostpolder, stond niets mijn politieke ambities meer in de weg. Ik ben lid geworden van de VVD, een partij die het beste aansloot bij mijn denkbeelden en kreeg al snel een telefoontje van de toenmalige lokale fractievoorzitter, Joop Meinsma. Het gevolg van het daarop volgende gesprekje was dat ik lid van de steunfractie werd en in 2010 raadslid in de gemeente Gaasterlân-Sleat en na de fusie van De Fryske Marren. De VVD deed het bij de verkiezingen dit jaar goed met een zetel winst, Jos Boerland werd wethouder en ik werd door de Algemene Leden Vergadering gevraagd het fractievoorzitterschap op mij te nemen.”

Politiek gekanteld

“Net zoals we tegenwoordig bij het voetbal zeventien miljoen coaches langs de kant hebben staan, is ook de politiek volledig veranderd. Mensen kunnen via hun iPad alle raadsvergaderingen bekijken en je zelfs jaren later nog vragen waarom je toen bepaalde argumenten hebt gebruikt, terwijl je nu een beslissing neemt die daar haaks op lijkt te staan. De inwoners zijn mondiger, beter opgeleid en hebben over veel dingen een mening. Het oude systeem, waarbij ambtenaren, tenslotte ook niet alwetend, als scherprechter fungeren op de schriftelijke reacties van inwoners op een bepaald besluit, is dan ook niet meer van deze tijd. Misschien zat er tussen die reacties wel een briljant idee, dat door een ambtenaar als niet relevant aan de kant is geschoven.”

“Daarom ook was ons adagium voor het VVD verkiezingsprogramma ‘Niet over, maar mét inwoners’. We vinden dat veel meer zaken mét de inwoners moeten worden besloten en niet over de hoofden van hen heen. Er moet meer, beter en in een vroeger stadium worden gecommuniceerd, waarbij er geluisterd wordt naar de inwoners. En dat luisteren moet gebeuren bij het opstellen van het beleid en niet pas achteraf. Dat vraagt ook om een verandering in houding en gedrag van de ambtelijke organisatie.”

Fractievoorzitter

“Fractievoorzitter is een titel, maar je doet de klus samen met je collega raadsleden en de achterban. We hebben, naast onze wethouder Jos Boerland, als VVD vier raadsleden. Dat zijn ondergetekende, Ivo de Wolff, Joop Meinsma en Marc van Niekerk – Thie, een mooie mix van kwaliteit en ervaring, maar ook verjonging en regionale spreiding, zodat de kandidaten dicht bij de kiezers zijn.”

“Politiek betekent voor mij dat je niet met iedereen ‘vriendjes’ kunt zijn. Je hebt te maken mensen en dus met tegenstellingen, waarbij het algemeen belang soms boven individuele belangen gaat. En dat is voor sommigen wel eens zuur. Maar het is in mijn optiek zuiver als je dat besluit maar kunt uitleggen en verdedigen.”

Door Wim Walda

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend